مسلم است كه اگر يكي از طرفين بنا را بر ادامه رابطه در محدوده اينترنت بگذارد كارش بسيار راحت ميشود چرا كه ميتواند با فوتوشاپ هر معجزهاي بكند، يا اصلا عكس يك نفر ديگر را بفرستد... روي سخن اين پست با چنين افرادي نيست. در اين پست ميخواهم به كساني كه قصد دارند پس از ارسال عكس روابطشان را در دنياي حقيقي ادامه بدهند، توصيه كنم چهجور عكسي برای ارسال انتخاب کنند:
عكس انتخابي نبايد زيباتر از تصوير حقيقي شخص باشد. مثلا از زاويهاي گرفته شده باشد كه معايب چهره را پنهان كند و از این کلک رشتی ها... حتي پيشنهاد ميكنم با ذرهاي شيطنت عكسي را انتخاب كنيد كه به طرز محسوسي زشتتر از چهره واقعيتان باشد (مسلم است كه ديگر نه آنقدر زشت كه طرف عطاي رابطه را به لقايش ببخشد!). حسن چنين عملي آنجاست كه وقتي با طرف در دنياي واقعي روبرو شديد او زيبايي شما را به پاي كشف خودش ميگذارد و حتي معايب كوچك چهرهتان به چشمش نميآيد.
سايز عكس هم نبايد به حدي باشد كه طرف مقابل با بزرگ كردنش تمام كنجكاويهاي ذهنش را ارضا كند و بهتر بگويم: تخيلش را عقيم سازد! در عكس انتخابي هميشه بايد روزنهاي براي فعاليت تخيل بیننده وجود داشته باشد، در غير اينصورت شما نميتوانيد هنگام ديدار به او چيزي بيشتر از آنچه خودش در عكس ديده است نشان بدهيد.
اما توصيه ويژهام به خانمها اين است كه عكس انتخابيشان لزوما محجبه باشد: حتي اگر معذوريت مذهبي هم نداريد باز عكسي با حجاب انتخاب كنيد چون پوشش خواهناخواه باعث جذابيت ميشود... دليل اين جذابيت را هم كه ديگر ميدانيد؟ اگر نميدانيد يك پسر عاقل و بالغ و صادق پيدا كنيد و از او بپرسيد چرا در فانتزيهاي جنسياش يك "راهبه" وجود دارد. همان ماجراي تحريك تخيل!!! حتي اگر به جذابيت هم فكر نميكنيد به اين فكر كنيد كه اگر عكس دست يك آدم ناتو بيافتد، با وجود حجاب راه فراري باز است.
حالا خانمها و آقايان توجه كنند كه اگر تمام خصوصيات عكسی كه در اين پست به آن اشاره شد را كنار هم بگذارند تنها به يك نتيجه ميرسند: عكس سه در چهار پرسنلي!
من دقیقا همین نوع عکس را پیشنهاد می کنم. عکسی که مضاف بر تمام خواص ذکر شده، خاصیت دیگری هم برای تحریک بیشتر تخیل طرف مقابل و تشته تر کردنش برای دیدار دارد و آن سیاه و سفید بودنش است!
